او تمام شده است . ولى اگر اطمينان مزبور پيدا نشود ، حكم حيض را ندارد ، تا يقين به 9 سال تمام پيدا كند . مسئله 460 - زنى كه شكّ دارد يائسه شده يانه ، اگر خونى ببيند و نداند حيض است يا نه ؛ بايد بنا بگذارد كه يائسه نشده است . مسئله 461 - مدّت حيض ، كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز ، نمىشود . و اگر مختصرى هم از سه روز كمتر باشد ، حيض نيست . مسئله 462 - سه روزه اوّل بايد پياپى باشد و اگر سه روز اوّل حيض پشت سر هم نباشد - مثل آنكه دو روز خون ببيند و يك روز پاك شود و دوباره يك روز خون ببيند ، حكم حيض ندارد ، و همانطور كه گذشت ، اگر قرائنى دالّ بر جرح و قرحه نباشد حكم استحاضه دارد . مسئله 463 - لازم نيست در تمام سه روز ، خون بيرون بيايد ، بلكه اگر خون در فرج باشد ، به نحوى كه در اين سه روز هر موقع پنبه يا انگشت داخل كند آلوده شود ، كافى است ، به شرط آنكه از اوّل مقدارى خون بيرون آمده باشد هر چند كم باشد ، و فرق نمىكند كه به خودى خود يا بوسيله پنبه و غير آن بيرون آمده باشد . و اگر بيرون نيامده و فقط در فضاى فرج ريخته حكم حيض را ندارد ، گرچه احتياط استحبابى آن است كه در اين صورت هم عبادتهاى خود را بجا آورد ، و هم كارهايى را كه بر حايض حرام است ترك كند . و هرگاه در بين سه روز مقدارى پاك شود - كه در باطن هم خون نباشد - حكم به حيض بودن نمىشود ، بلكه طبق آنچه كه قبلًا گذشت حكم استحاضه را دارد . ولى اگر مدّت پاكى خيلى كم باشد ، به اندازه‌اى كه معمولًا زنها اين مقدار پاكى را در وسط پيدا مىكنند ، حكم حيض را دارد . مسئله 464 - لازم نيست شب اوّل و شب چهارم را خون ببيند ، ولى بايد در شب دوّم و سوّم قطع نشود ، پس اگر از اوّل اذان صبح روز اوّل تا غروب روز سوّم پشت سر هم خون بيايد ، و در شب دوّم و سوّم خون قطع نشود ، ( مگر به همان مقدار كمى كه گفته شد ) حيض است . ولى اگر در اواسط روز اوّل شروع و در همان موقع از روز چهارم قطع شود ، به شرطى حيض است كه در شبهاى دوّم و سوّم و چهارم نيز خون قطع نشود . پس منظور از سه روز همان معناى عرفى آن است نه به حساب ساعت نظير ده روز در قصد اقامه مسافر .